Intifada Al-Aksa

Druga Intifada (Al-Aksa)


25 lipca 2000 r. załamały się izraelsko-palestyńskie rokowania pokojowe w Camp David (11-25 lipca 2000 r.). w konsekwencji społeczeństwo palestyńskie, zniechęcone brakiem efektów procesu pokojowego i rozgoryczone trudnymi warunkami życia, wznieciło kolejne powstanie. Powodem wybuchu zamieszek była wizytacja Ariela Szarona na Wzgórzu Świątynnym w Jerozolimie (28 września 2000 r.) i pozbawienie życia palestyńskiego nastolatka, przez izraelskiego snajpera. Druga pucz odkąd nazwy Wzgórza Świątynnego nosi nazwę Al-Aksa.

29 września wybuchły gwałtowne poruszenie w wielu miastach Autonomii Palestyńskiej, w których zginęło 18 Palestyńczyków i 1 Izraelczyk. Po raz pierwotny wystąpiła wobec tego zbrojnie organizacja Brygady Męczenników al-Aksy.

4 października władze Autonomii podjęły decyzję o uwolnieniu przetrzymywanych dotąd więźniów, odpowiedzialnych m.in. za zamachy w Izraelu.

12 października pospólstwo Palestyńczyków dokonał linczu 2 izraelskich żołnierzy na posterunku policji palestyńskiej w Ramalli. W odwecie izraelskie śmigłowce zniszczyły ten posterunek.

W obliczu eskalacji przemocy amerykański prezydent Bill Clinton przygotował szczyt izraelsko-palestyński w egipskim kurorcie szarm el-Szejk (16-17 października 2000 r.). Zawarte układ zobowiązywało obie okolica do powstrzymania przemocy. Tym postanowieniom nie podporządkowały się jednakże radykalne ugrupowania palestyńskie, takie jako Hamas, ani izraelska armia.

18 października Izrael realizując stosunki zawartego porozumienia wycofał swoje oddziały spośród Nablusu. jednakże obopólnie aresztowano 8 Palestyńczyków podejrzewanych o samosąd na izraelskich żołnierzach (12 października) w Ramalli (zatrzymanie przeprowadzono w Strefie A, co wywołało oburzenie Palestyńczyków). wszak władze Autonomii Palestyńskiej wezwały za pośrednictwem telewizji całą społeczeństwo palestyńską do powstrzymania się odkąd aktów przemocy. guzik to jednakże nie dało i 20 października starcia ponownie wybuchły. W okolicach Nablusu i Ramli zginęło 10 Palestyńczyków, zaś 400 zostało rannych.

Gdy 22 października państwa Ligi Arabskiej zapowiedziały udzielenie pomocy finansowej Palestyńczykom w wysokości 1 mld dolarów, prezes rady ministrów Izraela Ehud szopa oficjalnie wstrzymał wszelkie rokowania pokojowe spośród Autonomią Palestyńską. W październiku w starciach zginęło ogółem 148 Palestyńczyków i 10 Izraelczyków. Radykalne organizacje palestyńskie postanowiły skorzystać tym razem inną bronią – zamachami na terenie Izraela.

W trakcie grudniowych starć zginęło ogółem 64 Palestyńczyków i 8 Izraelczyków (oraz dalszych 2 w zamachach bombowych). zbocze ilości ofiar wiązał się spośród muzułmańskim miesiącem Ramadan.

W trakcie styczniowych starć zginęło 24 Palestyńczyków i 7 Izraelczyków.

Izraelski rozmowa posiadał informacje, że przy organizacji zamachów spośród grupami bojowników współdziałają palestyńskie siły bezpieczeństwa. Członkowie służb bezpieczeństwa Autonomii Palestyńskiej brali wkład w więcej niż 40% spośród 4 tys. przypadków zaatakowania Izraelczyków spośród broni palnej. wobec tego w odwecie izraelskie samoloty zbombardowały budynki palestyńskich służb bezpieczeństwa w Strefie Gazy i na Zachodnim Brzegu Jordanu. Zginęło 16 Palestyńczyków.

W odwecie izraelskie śmigłowce ostrzelały główną kwaterę Hamasu w Nablusie, zabijając 8 Palestyńczyków, i raniąc 15 osób. obopólnie wojsko zamknęła całą Autonomię Palestyńską.

W dniach 11-18 września wojsko izraelska przeprowadziła rozległe operacje wojskowe na obręb Autonomii Palestyńskiej. Wszystkie palestyńskie miejscowości zostały otoczone policyjnymi kordonami, na drogach ustawiono punkty kontroli wojskowej ograniczając możliwość podróżowania. Na dużą skalę przeprowadzono aresztowania działaczy organizacji palestyńskich. Izrael postawił władzom Autonomii Palestyńskiej ultimatum, żądając powstrzymania ataków terrorystycznych. Jasir Arafat podjął próbę podjęcia rozmów pokojowych, jednakże każde zawieszeni broni było łamane przez radykalne organizacje palestyńskie, które bez ustanku dążyły do konfrontacji spośród Izraelem. Arafat jednakże nie był uległy na rozprawę spośród palestyńskimi radykałami, których w sekrecie wspierał.

4 października wuj sam jeden Zjednoczone Ameryki oficjalnie uznały palestyńskie organizacje Hamas, mahometański Dżihad i Hezbollah za terrorystyczne ugrupowania, które należy zwalczać.

W odwecie izraelska wojsko przeprowadziła rozległą operację wojskową na palestyńskich terytoriach. Izraelskie siły specjalne przystąpiły do likwidowania przywódców palestyńskich organizacji bojowych.

W odwecie izraelska wojsko otoczyła wszystkie palestyńskie miasta na Zachodnim Brzegu Jordanu, przerywając razem komunikację między nimi. obopólnie izraelskie śmigłowce zupełnie zniszczyły rakietami siedzibę Jasira Arafata w Gazie. 4 grudnia izraelskie oddziały wkroczyły do miasta Ramallah i otoczyły siedzibę przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej Jasira Arafata, który został zamknięty w areszcie domowym. Izraelskie samoloty zbombardowały kolumna obiektów palestyńskich służb bezpieczeństwa w Gazie, Ramallah, Tulkarem, Kalkilia, Khan Junis i innych miejscach.

4 stycznia 2002 roku izraelscy komandosi zatrzymali na Morzu Czerwonym statek "Karine-A" spośród 50 tonami broni dla Autonomii Palestyńskiej. rynsztunek o wartości 100 mln dolarów została kupiona przez Palestyńczyków w Iranie.

W następnych dniach izraelska wojsko zajęła palestyńskie miasta Ramallah i Tulkarem. Aresztowano dużo osób.

W odpowiedzi izraelska wojsko ponownie wprowadziła dla Palestyńczyków zakaz poruszania się pomiędzy miastami na Zachodnim Brzegu Jordanu. w owym czasie prezes rady ministrów Izraela Ariel Szaron zapowiedział utworzenie strefy buforowej i systemu barier na długości granic Izraela spośród Autonomią Palestyńską. Miały by to stanowić rowy, w niektórych miejscach ogrodzenia podłączone do urządzeń elektronicznych, zaś nawet pola minowe. Wydawało się, że jest to spośród wyłączeniem rodzaj aby zachować palestyńskich zamachowców.

28 lutego 2002 roku izraelska wojsko rozpoczęła zakrojoną na dużą skalę operację wojskową likwidacji palestyńskich komórek bojowych w obozach uchodźców palestyńskich przy Nablusem i Dżeninem.

W następnych dniach izraelskie kolumny pancerne wjechały do kilku palestyńskich miastach przeprowadzając masowe rewizje i aresztowania osób podejrzanych o współpracę spośród bojownikami.

W odwecie izraelska wojsko zintensyfikowała akcje pacyfikacyjne w Strefie Gazy i na Zachodnim Brzegu Jordanu.

21 marca 2002 roku wuj sam jeden Zjednoczone umieściły Brygady Męczenników al-Aksy na korona drzewa międzynarodowych organizacji terrorystycznych, które należy zwalczać.